Aanmelden nieuwsbrief  

Over Niger

  • Aantal inwoners:
  • Oppervlakte:
    waarvan water:
  • Talen:

  • Religie:

  • Hoofdstad:
  • Levensverwachting:
  • Zuigelingensterfte:

  • Kindersterfte:

 

  • 17,830,356
  • 1.267.000 km² (37x Nederland)
    0,02%
  • Frans (officieel), Hausa, Djerma, Kanuri, Tamasheq
  • Islam 80%, Animisme 15%, Christendom 5%
  • Niamey
  • ca. 53,8 jaar
  • 110 sterfgevallen op 1000 geboortes
  • 114 sterfgevallen per 1000

  Vlag Niger

Wapen Niger

Achtergrondinformatie Niger

Niger is volledig afgesloten van de zee en omringd door de 7 landen Algerije, Libië, Tsjaad, Nigeria, Benin, Burkina Faso en Mali. De republiek Niger is ontstaan in 1960 vanuit de voormalige Franse kolonie West-Afrika. Het land heeft de naam gekregen van de rivier de Niger die dwars door het land loopt.

Klimaat

Deels gelegen in de Sahel-gordel heerst in ongeveer tweederde van het land een woestijnklimaat: veel droogte en hoge temperaturen. In het zuiden heerst een tropisch klimaat. Neerslag valt vooral van juni t/m september, vaak met flinke hoosbuien. Ieder jaar is het weer afwachten wanneer het zal regenen en hoeveel, wanneer er gezaaid kan worden en of het zaad of de jonge aanplant niet door onverwachte buien weg zal spoelen.

April, mei en juni zijn de warmste maanden. De temperatuur kan dan oplopen tot 45ºC, in de woestijn kan het nog warmer worden. In de regenperiode is het koeler, en in de periode van november tot december daalt de temperatuur aanzienlijk: in de woestijn tot zo’n 30 tot 35ºC overdag en in de Sahel soms tot 25ºC. In deze zelfde periode waait de harmatan, die woestijnstof meevoert tot aan de kusten van Ghana en Benin.

Demografische gegevens:

  • Natuurlijke bevolkingsgroei:
  • Geboorten:
  • Overlijdens:
  • Levensverwachting:
  • 3,2% (1975-2003), 3,3 (2003-2015)
  • 50,73 2006, per 1000 inw.
  • 20,91 2006, per 1000 inw.
  • 53,8 jaar (mannen 52,51 en vrouwen 55,13 jaar - 2011)

In het zuiden van Niger wonen de landbouwende Haussa (56%), Songhai en Djerma (22%) en Kanuri ( 4,3%). Ongeveer 20% van de bevolking bestaat uit nomadische veehouders die in het noorden wonen. Hiertoe behoren de Fulani of Fulbe (8,5%), de Toeareg (8%) en de Toeboe (1,2%).
      Bron: Ministerie van Buitenlandse zaken

Meer informatie, klik hier





De vlag van Niger.

De vlag van Niger werd kort voor de onafhankelijkheid geadopteerd.
De oranje streep vertegenwoordigt de Sahara in het noorden.
Het groen symboliseert hoop en de graslanden van het zuiden.
De witte streep in het midden vertegenwoordigt reinheid en de rivier de Niger.
De oranje cirkel staat voor de zon. 

Het wapen van Niger.

Het wapen van Niger toont een schild met daaromheen vier Nigerese vlaggen.
In het schild worden vier goudkleurige symbolen getoond.
Linksboven in staat een verticale speer met twee gekruiste Touaregzwaarden afgebeeld, rechtsboven drie gierstkolven, in het midden een zon en onderin een kop van een zeboe. Onder het schild staat op een lint de naam van het land in het Frans.

Muziek in Niger.

Bombino tijdens een concert in TilburgBombino (Omara Moctar) is een van de meest succesvolle gitaristen en muzikanten uit de Sahara en Sahelregio.
Bombino geboren in 1980 in Tidene, Niger, een Toeareg kamp ongeveer 80 kilometer ten noordoosten van Agadez. Bombino zingt voornamelijk in het Tamasheq en zijn gitaarspel is ongekend. met zijn doorleefde gitaarspel en dito stemgeluid weet hij zijn verhalen over het zware bestaan in de woestijn perfect over te brengen, dwars door taal- en andere barrières heen. Zijn meest recente album Nomad (2013) is geproduceerd door Dan Auerbach van The Black Keys, en die heeft Bombino een lekker stevige sound meegegeven die precies past bij zijn even opzwepende als hypnotiserende Saharablues! Klik hier voor de site van Bombino

Toumast ('identiteit') maakt geëngageerde Toeareg-rock zoals de befaamde band Tinariwen. Hun debuutalbum 'Ishumar' ('werkloze') vertelt over de harde strijd van het Saharavolk tegen Niger en Mali, de nostalgie van het nomadenleven en de bittere smaak van de ballingschap. De zwaargewonde verzetsstrijder Moussa Ag Keyna werd afgevoerd naar Parijs, begon daar een nieuw leven als muzikant en richtte Toumast op samen met zangeres Aminatou Goumar.
De composities van Kel Assouf zijn gebaseerd op het traditionele Touareg-repertoire, maar verrijkt met andere culturele invloeden. De teksten gaan over het leven in ballingschap, over vrijheid, liefde en vrede. Universele boodschappen die bandleider Anana Harouma met iedereen wil delen. Sinds de oprichting in 2006 heeft Kel Assouf veel concerten gegeven in o.a. België, Frankrijk en Nederland. Zij hebben het podium gedeeld met de bekendste Touareg groepen zoals Tinariwen, Etran Finatawa en Toumast op podia als Couleur Café, Nomads land, Espace Senghor en het Brussels Summer Festival.
Het jazz-roots-ensemble Mamar Kassey werd in 1995 opgericht door de charismatische zanger-fluitist Yacouba Moumouni. Al snel groeide de formatie uit tot het culturele en muzikale symbool van Niger. De muzikale traditie speelt een grote rol als dynamisch element in hun repertoire. De groep bundelt met veel finesse akoestische en versterkte muziek. Zo combineren ze moeiteloos instrumenten als de kalangou (eeuwenoude ‘talking drums’), de mololuit (tweesnarige luit) en de kalebas met elektrische gitaren en percussie. Vorig jaar bracht Mamar Kassey een derde album uit. ‘On va voir ça!’ is een pittige mix van prachtige, hedendaagse muziek met een sterk Afrikaans karakter.
‘Empty places’ is de betekenis van het woord Tinariwen. Het is een groep Toearegmuzikanten (een nomadenvolk uit Afrika), geformeerd tijdens het regime van Ghadaffi. Verdreven uit hun nomadenbestaan zingen ze over politieke bewustwording, onderdrukking en vrijheid. Met westerse instrumenten spelen ze hypnotiserende worldbeat in de stijl van Nusrat Fateh Ali Khan en Ali Farka Toure. Jarenlang speelden ze alleen in Afrika, maar met hun veelgeprezen album ‘Aman Iman’ (2007), Colplay is een fan, braken ze door tot de rest van de wereld. De muzikanten van Tinariwen zijn troubadours, vertellers die hun verhalen brengen in de vorm van meeslepende woestijnrock. Hun optredens zijn als een wervelwind van Malinese blues waarbij je letterlijk het woestijnstof ziet opwaaien en de sterren boven het zand ziet twinkelen. ‘Imidiwan: Companions’ (juni 2009) is hun meest recente plaat.

Etran Finatawa een wonderlijk ogende groep verenigt muzikanten van twee extreem verschillende nomadenstammen uit Zuid-Niger. De Wodaabes, in hun androgyne kleding, enkelbanden, gele gezichtsverf en hoofdtooi, zingen nasale, snerpende melodieën, terwijl de Touaregs – volledig bedekt door tulband en gewaad – ritmisch met hun elektrische gitaren meedeinen en – zingen. Een zeer geslaagde combinatie.

Dit is de Baobab boom, deze boom zie je heel veel in Afrika. Deze bomen kunnen wel meer dan 1000 jaar oud worden. Apen eten graag de vruchten die aan de boom groeien daarom worden deze bomen ook wel: apenbroodbomen genoemd. Veel mensen in Afrika denken dat de boom magische krachten heeft. Daardoor zijn er vaak speciale avonden die onder de boom gehouden worden. Ook zijn er veel verhalen over deze boom: Dit is er één: De Baobab boom was heel ijdel, hij vond zichzelf de allermooiste boom van de wereld. Veel goden vonden dit maar arrogant. In een boze bui hebben ze de boom uit de grond gerukt en op z’n kop weer terug gezet…. Hierdoor zijn zijn wortels nu zijn takken. Het ziet er inderdaad wel zo uit.

Met dank aan Schooltv:

Geen leven zonder water
Niger, een dor en droog land
Schoon drinkwater in Niger
Mannenwerk en vrouwenwerk

Meer informatie over Niger, Wikipedia 
De reisbijbel over Niger, klik hier
Afrikanieuws over Niger, klik hier
Niger - startpagina, klik hier